Monday, June 06, 2016

பிறந்த நாள்

பிறந்த நாள் என்றாலே
ஒரு புரியாத சந்தோசம்!
குழந்தைத்தனம் மனதில்!
மனைவியும் பீரோவில்
எப்போதோ வாங்கிய
ஒரு புதிய துணியை
தேடி எடுத்து தருகிறார்!
குழந்தைகள் சந்தோசமாக
தங்கள் பள்ளி
வேலைகளை செய்கிறார்கள்!
சாயந்திரம் கேக் வாங்கணும்!

Friday, May 20, 2016

சாவைப்போல

சாவைப்போல
நிம்மதியை கொடுக்கும்
அருமருந்து
இவ்வுலகில்
வேறு எதுவும்
கிடையாது
தனக்கும் பிரச்சனையில்லை
சேர்ந்தவருக்கும் ஒன்றுமில்லை
காலமது
கடமையை செய்துவிடும்
இயற்கையோடு
இணைத்து விட்டால்!



எப்போதோ சிறு வயதில் ரசித்து எழுதிய கவிதை... அசை போடுகிறேன்.

Tuesday, May 17, 2016

நவகிரக ஸ்தலங்களில்

navagraha1

1.    திங்களூர் (சந்திரன்) நவகிரக ஸ்தலங்களில் நீங்கள் முதலில் பார்க்கவேண்டியது திங்களூர்தான். நீங்கள் பேருந்தில் செல்ல விரும்பினால் கும்பகோணம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து திங்களூர் செல்வதற்கு நிறைய பேருந்துகள் உள்ளன. இதன் மூலம் பாபநாசம், ஐயம்பேட்டை வழியாக 33 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள திங்களூரை சுமார் 1 மணி நேர நேரத்தில் அடைந்து விட முடியும். இதற்கு சரியாக காலை 5.30 மணிக்கெல்லாம் கும்பகோணத்திலிருந்து நீங்கள் கிளம்ப வேண்டும். பின்னர் திங்களூர் கைலாசநாதர் கோயிலில் சுவாமி தரிசனத்தை முடித்துக்கொண்டு 7 மணிக்கு கும்பகோணம் கிளம்பலாம்.
2.   கும்பகோணத்தில் காலை உணவை முடித்துக்கொண்டு 8.30 மணிக்கெல்லாம் ஆலங்குடி கிளம்ப வேண்டும். கும்பகோணம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ஆலங்குடி செல்ல எண்ணற்ற பேருந்துகள் கிடைக்கின்றன. அதோடு கும்பகோணத்திலிருந்து 17 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள ஆலங்குடியை 30 நிமிடத்தில் அடைந்து விடலாம். பின்னர் ஸ்ரீ ஆபத்சகாயேஸ்வரர் கோயிலில் 30 நிமிடங்களுக்குள் சுவாமி தரிசனத்தை முடித்துக்கொண்டு 9.30 அல்லது 9.45 மணியளவில் கும்பகோணத்திற்கு திரும்ப வேண்டும்
3.   கும்பகோணத்திற்கு வெகு அருகிலேயே 6 கிலோமீட்டர் தொலைவில் திருநாகேஸ்வரம் அமைந்திருப்பதால் 10 அல்லது 15 நிமிடங்களில், 10.45 மணியளவில் திருநாகேஸ்வரம் ராகு கோயிலை அடைந்து விட முடியும். நாகநாதசுவாமி ஆலயம் 100 தூண்களை கொண்ட பெரிய கோயில் என்பதால் தரிசனம் செய்து முடிக்க 30 நிமிடங்களுக்கு மேல் ஆகும். பின்னர் 11.15 மணிக்கு கும்பகோணம் திரும்ப வேண்டும்.
4.   சூரியனார் கோவில் கும்பகோணத்திலிருந்து 15 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. எனவே நீங்கள் 11.45-க்கு புறப்பட்டால் கூட 12.15 மணிக்கெல்லாம் சூரியனார் கோவிலை அடைந்து விடலாம். சூரியனார் கோவிலில் உள்ள சிவசூரியநாராயண கோவில் மற்ற நவகிரக கோயில்களை போல் அல்லாமல் சூரியனை முதன்மையாக கொண்டு நவக்கிரகங்களுக்கென தனித்து அமைந்த கோயில் எ‌ன்ற சிறப்பை பெற்றுள்ளது. இங்கு சூரிய பகவானை தரிசித்து முடித்தவுடன் 12.45 மணிக்கெல்லாம் கஞ்சனூர் கிளம்ப வேண்டும்.
5. சூரியனார் கோவிலிலிருந்து கஞ்சனூர் 5 கிலோமீட்டர் தொலைவிலேயே அமைந்திருப்பதால் பேருந்து அல்லது கார் மூலமாக 10 நிமிடங்களில் கஞ்சனூரை அடைந்து விடலாம். எனவே 1 மணிக்கு முன்பாகவே உங்களால் அக்னீஸ்வரர் ஸ்வாமி கோவிலுக்கு சென்று விட முடியும். அதோடு 1.15 மணியளவில் கோயில் நடை சாத்தப்பட்டுவிடும் என்பதால் கால் மணி நேரத்திற்குள்ளாக சுவாமி தரிசனத்தை முடித்துக்கொள்ளவேண்டும்.
6. நவகிரக கோயில்கள் அனைத்திலுமே 1.15 மணிக்கு நடை சாத்தப்பட்டால் பின்பு 4 மணிக்கே கோயில் கதவுகள் திறக்கப்படும். எனவே 1.30 மணிக்கு கஞ்சனூரிலிருந்து மயிலாடுதுறை செல்லும் பேருந்தில் ஏறினால் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள மயிலாடுதுறையை 2 அல்லது 2.15 மணிக்கெல்லாம் அடைந்து விடலாம். அதன் பின்பு மயிலாடுதுறையிலேயே மதிய உணவை முடித்துக்கொண்டு ஆற அமர 3.15 மணியளவில் கிளம்பினால் கூட 15 கிலோமீட்டர் தூரமுள்ள வைத்தீஸ்வரன் கோயிலை 3.45 மணிக்கெல்லாம் அடைந்து விட முடியும். பின்னர் கோயில் நடை திறந்து பின்பு சுவாமி தரிசனத்தை முடித்துக்கொண்டு 4.30 மணிக்கு வைத்தீஸ்வரன் கோயிலிலிருந்து கிளம்பினால் சரியாக இருக்கும்.
7. வைத்தீஸ்வரன் கோயிலிலிருந்து 4.30 மணிக்கு கிளம்பினால் 16 கிலோமீட்டரில் அமைந்துள்ள திருவெண்காடு ஸ்தலத்தை 5 மணிக்கு அடைந்துவிட முடியும். பின்னர் ஸ்வேதாரண்யேஸ்வரர் கோயிலில் வீற்றிருக்கும் புதன் பகவானையும், சிவபெருமானையும் தரிசித்துவிட்டு 5.30 மணிக்கு கிளம்ப வேண்டும்.
8. திருவெண்காட்டிலிருந்து 8 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமையப்பெற்றுள்ள கேது பகவானின் கீழ்பெரும்பள்ளம் ஸ்தலத்தை 15 நிமிடங்களில் அடைந்து விடலாம். இந்த கீழ்பெரும்பள்ளம் கோயிலையும் தஞ்சாவூரில் இருக்கும் பிரகதீஸ்வரர் கோயிலையும் இணைக்கும் சுரங்கப்பாதை ஒன்று இங்கு அமைந்திருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது. ஜாதகத்தில் தவறான இடத்தில் கேது இருப்பதால் தோஷம் அடைந்த மக்கள், அதற்கு பரிகாரம் செய்ய இந்த கோயிலுக்கு வருகிறார்கள்.
9. நவகிரக ஸ்தலங்களின் சுற்றுலாவில் நீங்கள் இறுதியாக செல்லவிருக்கும் இடம் சனி பகவான் வீற்றிருக்கும் திருநள்ளாறு ஸ்தலம். கீழ்பெரும்பள்ளத்திலிருந்து 6.15 அல்லது 6.30 மணிக்கு புறப்பட்டால் 40 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள திருநள்ளாறு ஸ்தலத்தை திருக்கடையூர், காரைக்கால் வழியாக 8 மணிக்கெல்லாம் அடைந்து விட முடியும். அதன் பின்னர் ஸ்ரீ தர்பாரன்யேசுவரர் திருக்கோவிலில் சனி பகவானையும், சிவபெருமானையும் தரிசிக்கலாம்
-முகநூல் பதிவு

Wednesday, March 30, 2016

என் அறிவிப்பு

என்  அறிவிப்பு

எவ்வளோவோ முயன்றும் இதுவரை ஒரு நிரந்தர வேலை கிடைத்தப்பாடில்லை.

சொந்தமாக இதுவரை 2008 முதல் பல தொழில் (மென்பொருட்கள்) செய்து ஒன்றில் அதிகம் லாபமும், இரண்டில் சம்பளமும், மற்றவற்றில் எக்ஸ்பீரியன்சும் தான் மிச்சம். 

மொத்தமாக ஒரு ரிடயர்ட் மனநிலையில் 40 வயது முதல் இருக்கிறேன். 

சொந்த தொழில் செய்ய வேண்டி இருந்த மோகம் தான் (அதிகம் காசு கிடைக்குமே!) எவனுக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியதில்லை என்ற எண்ணமும் கூட. (இது என் பிரச்சனைக்கு பதில் அல்ல).

என்னிடம் இருக்கும் எச்க்ச்பீரியன்ஸ் ஏன் உதவவில்லை என்பது தெரியவில்லை.

குறைந்த சம்பளத்தில் வேலை செய்ய ஆட்கள் கிடைப்பதால் , அதிகம் வேண்டி இருக்கும் சிலருக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை என்பதை அறிவேன்.

நானோ கொடுப்பதை கொடுங்கள் என்கிறேன்.

நண்பர்கள் யாரும் எனக்கு உதவவில்லை. ஒருவன் உங்களிடம் தான் காசு உள்ளதே. இருக்கும் வரை என்ஜாய் பண்ணு என்கிறான்.

நானும் யாருக்கும் உதவும் நிலையில் இல்லை. இருந்த வாடகை ஆபிசும் 2015 அக்டோபரோடு கொடுத்தாச்சு. தேவையில்லாமல் கைக்காசு போனது.

நான் வேலை கொடுத்து எக்ஸ்பீரியன்ஸ் நிறைத்து, அமெரிக்காவிற்கு அனுப்பியவர்கள் எல்லாம் இப்போது நன்றாக செட்டில் ஆகியுள்ளனர். 

அவர்கள் மூலம் உதவி ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. அவர்கள் வேலை செய்த விவரம் விசாரிக்க யாரவது கூப்பிடுவார்கள் நடுநிசியில் - அதையும் பொறுத்துக்கொண்டு விபரம் கொடுக்கிறேன்.

இதுவரை நெருங்கிய நண்பர்கள் சிலரிடம் பல லட்சம் கடன் வாங்கியுள்ளேன் - தொழில் மீது தான். தனிப்பட்ட முறையில் கொடுத்தவர்களுக்கு திருப்பிக்கொடுப்பேன் ... ஸ்டாக் ரிஸ்க் என்று தெரிந்தும் ஒருவர் 15 லட்சம் கொடுத்தார். அசலாவது கொடுக்க எண்ணம்.

 வேலை என்று ஒன்று கிடைத்தால் நலம்.

 மிகவும் போர் அடிக்கிறது.

 தனியாக எதோ டெவலப் செய்கிறேன். அதுவும் போர் தான். என்ன செய்ய?

 உதவ முடிந்தவர்கள் தனி மடலில் தெரிவிக்கவும்.

vijayashankar.india @ gmail

 

Wednesday, January 13, 2016

உதவி

உதவி என்று கேட்டு சென்றால் யாரும் உதவ முன் வருவதில்லை. நான் செய்த உதவிகளை அசைப்போட்டுக்கொண்டே காலத்தை கழித்து விட வேண்டியது தான். கடைசியில் குழந்தைகளுக்கு கொடுக்கும் நல்ல படிப்பு தான் சொத்து. காலேஜ் வரை கரை சேர்த்துவிட்டால், எப்படியோ பிழைத்துக்கொள்வார்கள்!

 உனக்கு தான் அங்கே இவ்வளவு இங்கே அவ்வளவு இருக்கே என்ற நக்கல் வேறு. சொத்தை வித்து திங்க வேண்டியது தானே... இது சிலர்... அது தான் பாரீன் போய் நிறைய சம்பாரிச்சு பேங்கிலே போட்டு வச்சிருக்கே இல்லே... உக்காந்து என்ஜாய் பண்ணு...

 அது  வந்து என்னாலே அஞ்சாயிரம் தான் சம்பளம் கொடுக்க முடியும் ... ஒரு ஆறு மாசம் ப்ரீயா வேலை செய்யறியா? ஒரு கோடி அளவு ப்ராஜக்ட் புடிச்சு கொடுத்திடு என்னா? ஆனா அதில் லாபம் பாதி வரணும் ஓகேவா? அப்போ தான் உனக்கு அதில் அஞ்சு பர்சண்ட் தர்றேன்...

இந்த அஞ்சாயிரம் வாங்குறதுக்கு ஆறு கிலோ மீட்டர் வண்டிலே போகணும் வரணும். அதுக்கே சரியாயிடும். சாப்பாடு வேற தனி.

ஹோட்டலில் நன்றாக நொறுக்கி விட்டு - பில்லை நீ கட்டு என்பார்கள்... மகா கொடுமை. நொந்துக்கொண்டே, பாதி தான் நம் கணக்கல்லவா... என்று மனதிற்குள் அழ வேண்டும்.

விதி வலியது!

Friday, November 20, 2015

அமெரிக்காவிலே ஒரு தொடர்ச்சி....

அமெரிக்காவிலே ஒரு தொடர்ச்சி....

முதலில் இந்த கதையை 

ஆகவே... ஒரு கதை பிறக்கிறது!

படித்து விட்டு,

என்னுடைய இந்த போஸ்டையும்

அமெரிக்காவிலே


ஒரு முறை வாசியுங்கள்....

அப்புறம் கதை பிடிபடும்...

ஆகவே... ஒரு கதை மீண்டும் பிறக்கிறது!



*****

ராம்கி கன்சல்டன்சி எம்.டி ஆபிஸ்....

"மிஸ்டர் ஸ்ரீநிவாஸ் - ஹவ் வாஸ் யுவர் ட்ரிப்.  சென்னை தானே நீங்க... உடைந்த தெலுகு கலந்த தமிழ் வாடை...  " ராமகிருஷ்ணா ரெட்டி தான்

அப்பொழுது தான் தலை சுற்றிய என் உடல், ஒரு தண்ணீர் பாட்டிலின் உதவியோடு சிறிது சாந்தமடைந்திருந்தது....  எப்படி பேசி எப்படி இனி என் அமெரிக்க வாழ்வை கொஞ்சம் காலம் ஓட்டுவது?

இப்போது இருந்த என் லூக்கிற்கும் சென்னையில் நான் அவரை சந்தித்த பொது இருந்த லூக்கிற்கும் சம்பந்தமில்லை.... வழுக்கை, ஒரு குறுந்தாடி என்று நரையோடு உருவமே மாறிப்போயிருந்தது...

அந்த பரந்த மேசைக்கு பின் இருந்த ஷ்விவல் சேரில் அமர்ந்தவர்... என்னைபபார்த்ததும், ஒரு கணம் உற்று பார்த்து.... திடுக்கிட்டவராக... "ஹா... சிஸ்கோ ரவுட்டர் ஆர்கிடேக்ட் என்ற போதே நினைச்சேன், நீங்களாக இருக்கலாம் என்று.... ஹவ் ஆர் யு... மை தேவுடா.... எனக்கு வேலை கொடுத்தவரே... "

ஒரு நிமிடம் மவுனம்... எனக்கு வார்த்தை வரவில்லை....

 "நீங்க எப்படி.... " எனக்கு வார்த்தைகள் வரவில்லை.. மனதெல்லாம், என் வேலை அம்போ தான், இந்தியாவிற்கு கர்வாப்சி என்று தான் நினைத்தேன்...

இருவரும் மவுனமாக ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டோம்.

ரெட்டி தான் கொஞ்சம் அதிகம் டென்சன்னானது போல இருந்தார்.... "எனக்கு ஒரு மணிக்கு ஒரு கிளையன்ட் மீட்டிங்... எ.டி & டி ஆபிஸ் போகணும்... உங்க எல்.சி. இங்கே மாரிஸ்டவுனுக்கு மாத்தரத்துக்கு தான். உங்களுக்கும் அங்கே தானே புது ப்ராஜக்ட் மீட்டிங் ? "

"ஆமாம் .. " என்றேன். வாயில் கொஞ்சம் கூட சத்தம் வரவில்லை.சிக்கல் தீர்ந்தால் சரி. இன்னும் நாலே முக்கால் வருஷம் ஓட்டினால் போதும், குழந்தைகள் இருவரும் காலேஜ் வந்துவிடுவார்கள், அப்புறம் இந்தியா  கிளம்பிடலாம்.

"சரி நீங்களும் என்னோட கூட வாங்க... என்னோட இந்தியன் ஹோட்டலிலேயே மதியம் லஞ்ச சாப்பிட்டிடுட்டு போகலாம்... " எழுந்தார்.

"நிறைய சொல்ல வேண்டி இருக்கு ...நான் நடந்துகிட்ட விதம், எல்லாம் என் குடும்ப சூழ் நிலையால  தான்... நோ எக்ஸ்கியுசஸ் "

"அமெரிக்கா வந்து இப்போ 20 வருஷம் ஆகப்போகுது! " வெல்லாம் பல். அதே பழைய ரெட்டி.

ரெட்டி கண்களில் ஒரு வித பெருமிதம். சாதித்த சந்தோசம்!

"சரி சரி லேட்டாகுது .... வாங்க சாப்பிட போகலாம்.... " ரெட்டி அழைக்க வெளியே நடந்தோம். வெய்யில் மிதமாக இருந்தது. இன்னும் குளிர் விடவில்லை.  சேன் ஹோசே அளவு இங்கே வெய்யில் வராது. இதமாகத்தான் இருந்தது. கோட்டுக்குள் வியர்த்துக்கொட்டிகொண்டு இருந்தது.

மழை வரும் அறிகுறி இருந்தது.

மக்கள் அந்த எடிசன் மாலில் கொஞ்சம் விரைவாக ஓடிக்கொண்டிருந்தனர்.

வெள்ளி ஆதலால் ஆபிசில் உண்ணாமல் வெளியே ஹோட்டலில் உண்பது வழக்கம்.


*

மணி மதியம் பன்னிரண்டு.

"இது என்னோட காம்ப்ளெக்ஸ். சின்ன லெவல் டவுன் மால். பத்து கடை இருக்கு. என் ஆபிசும், என்னோட  இன்டியன் ரெஸ்டராண்டும் ... "

ரெட்டிக்கு 20 வருடம் கழித்து பார்த்த நண்பனைக்கண்ட சந்தோசம். பகிர்தல் ஆரம்பமானது.

"எல்லாம் சேர்த்து மொத்தம் ஒரு 3  மில்லியன் ஆச்சு. இப்பெல்லாம் இங்கே மார்ட்கேஜ் ரொம்ப கம்மி. வர்ற வாடகை அப்படியே கட்டறேன். கொஞ்சம் அப்படியே ஊரு பக்கம் பிலேந்த்ரோபி.. அப்புறம் நம்ம சொந்த பந்தங்கள் இங்கே வர வைக்க ஹைதராபாத்திலே ஒரு ஆபிஸ்...  நான் படிச்ச அமீர்பெட் கோச்சிங் சென்டர்ஸ் எல்லாம் இன்னும் இருக்கு தெரியுமா?

மிக பிரபலமான அந்த இந்தியன் பப்பே ஹோட்டலில் சாப்பிட்டோம்... பணியாளர்கள் எல்லாம் என்னை கவனித்துக்கொண்டது மிகவும் அதிசயமாக இருந்தது. முதலாளியின் நண்பர் அல்லவா?

இடையில் ரெட்டியை பார்க்க வந்தார் ஒரு பெண். அவர்கள் இருவரும் நெருக்கமாக சத்தமில்லாமல் "ஹனி ஹனி ... " என்று பேசியதைக்கேட்க வித்தியாசமாக இருந்தது..குறுகுறுப்புடன் பார்த்தேன்!

"ஸ்ரீநிவாஸ் மீட் லிஸ், மை வைப் பார் 15 இயர்ஸ். லிஸ் திஸ் ஜென்டில்மேன் கேவ் மீ மை பர்ஸ்ட் ஜாப்.. "  லிஸ் முகத்தில் மிகப்பெரிய புன்சிரிப்பு. "நீங்க தானா அது... ஹீ கிப்ஸ் சாட்டிங் அபவுட் யு ஆல்வேஸ் .. " கை குலுக்கினார்!

எனக்கு இதுவும் ஒரு பெரிய ஷாக். இன்னும் எத்தனையோ....

அவர்களுக்கு குழந்தைகள் இன்னும் இல்லை. இந்தியாவில் இருந்து இரு குழந்தைகளை சீக்கிரம் தத்து எடுத்து வளர்க்க முடிவாம்.... சென்னைலே சொல்லியிருக்காங்களாம்...

"யு ஷுட் விசிட் அஸ்  அட் ஹோம் சம் டைம் சூன் ஸ்ரிநிவாஷ் ... " லிஸ் சொல்லிவிட்டு சென்றார். அவர் தான் முழு நேரம் ஹோட்டலை நடத்துகிறாராம். லிஸ் ஒரு சோசியல் சர்வீஸ் பர்சனும் கூட.

நியூ ஜெர்சி செனட்டிற்கு அடுத்த எலக்சனில் ரிபப்ளிக்கன் பார்டி சார்பில் நிற்கிறாராம். பணம் இருந்தால், அடுத்து அரசியல் தானே.... இங்கேயும் இந்தியா போல தான்.

உன்ன மனமில்லை. இருந்தாலும் ரெட்  ஐயில் வந்த களைப்பும், காலையில் ஒரு டோனட் மட்டும் சாப்பிட்ட வயிறு கட முட என்றது. சாப்பிட்ட்டு  தான் ஆகணும்... 3 மாதங்களா சொந்த குக்கிங், அப்பப்போ இந்தியன் ரெஸ்டரான்ட் என்று தான் இருந்தது.

நிறைவான அந்த மதிய உணவிற்கு பிறகு ....

"வாங்க கிளம்பலாம்... " ரெட்டி தன் சொகுசு காருக்கு அழைத்து சென்றார்.

12:30 என்று அந்த அமர்களமான லிங்கன் டவுன் காரில் டயல் சொன்னது. அமர்ந்து செல்லவே என் மனதிற்கு ஒரு வித்தியாசமாக இருந்தது. ரெட்டி நிஜமா சூப்பாரா வாழறார்! 

*

எடிசனிலிருந்து மாரிஸ்டவுன் செல்ல குறைந்தபட்சம் அரை மணி நேரம் ஆகும். முழு கதையும் கேட்டுவிட வேண்டியதுதான் என்று மனதில் நினைத்தேன்.

"நிறைய சோகம் நிறைஞ்ச வாழ்க்க என்னுது... படிப்பு மட்டுமே கை கொடுத்தது... " ரெட்டி கண்களில் நீர்.

"ஆந்திராவிலே, எனக்கு ஒரு அண்ணன். கொஞ்சம் புத்தி சுவாதீனம் இல்லாதவன். அப்பா நிலத்தை விற்று தான் படிக்கவே வைத்தார். தனியார் காலேஜுக்கு பீஸ் ரொம்ப ஜாஸ்தி. வெறி பிடிச்சு படிச்சேன்.... " ரெட்டி சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

இன்டர்வியு ஞாபகம் வந்தது. நோ டவுட்ஸ்.

"உங்க கம்பெனியிலே எனக்கு ஜாப் கிடைச்சப்ப, நான் சென்னையிலே பட்ட கடனை அடைக்க பல பேரிடம் கடன் வாங்கினேன். சாப்ட்வேரில் இருந்ததாலே ஒரு நல்ல வேலையில் இருக்கிற பொண்ணு கிடைச்சா ரொம்ப நல்லதுன்னு நினைச்சு, நிறைய பொண்ணுங்களுக்கு செலவு பண்ணினேன்...  கடன் ஜாஸ்தி ஆகிடுச்சு... என் வீட்டுக்கு மாசா மாசம் பணம் வேற அனுப்ப வேண்டி இருந்தது...

" ஆஸ்திரேலியா போன சமயம்... அண்ணனுக்கு ரொம்ப சீரியஸ். ஒரு ப்ரெயின் டியுமர் ஆபரேசன். ரெண்டு லட்சம் செலவு. அதனாலே, காசுக்கு அப்படி ஒரு நாடகம்... 5000 ஆஸ்ட்ரேலியன் டாலர் அப்பவே அனுப்பினேன். ஒரு வருசத்திலே எப்படி அவ்வளவு சம்பாரிச்சிருக்க முடியும்?

"ரொம்ப ரொம்ப சாரிங்க... நான் என்ன தான் செஞ்சிருக்க முடியும்? உங்களை தான் ஏமாத்துனது எனக்கு கஷ்டமா இருந்துச்சு... என்னாலே கம்பெனிக்கு பெரிய லாஸ்.

"உங்க கம்பெனிலே அமெரிக்க விசா பண்ணியும் என்னை அனுப்பலே... என் சொந்தத்தில் இங்கே இருக்கிற ஒருத்தன புடிச்சேன், ஒரு மார்வாடி கன்சல்டன்ட் டிக்கட் போட்டு கூப்பிட்டான்... இங்கே நெட்வர்கிங்க்லே நல்ல மார்கட்.... அப்போ... எவன் வேணா அப்பாடக்கர் ஆகலாம்... உங்களுக்கு தெரிஞ்சது தானே? முதலிலே இங்கே அஞ்சு வருஷம் இருந்துட்டு நீங்க ஏன் இந்திய அப்போ திரும்பி வந்தீங்கன்னு நானும் கேட்கலே, நீங்களும் சொல்லலே. பேமிலி ரீசன்னு ஞாபகம்...

தலை ஆட்டினேன். நிச்சயமா அப்பாவின் உடல்நிலை காரணம்  தான் இந்தியாவிற்கு என்னை திரும்ப அழைத்தது. அண்ணனுக்கும் வெளிநாட்டில் வேலை அப்போது, திரும்பி வரமுடியாத விசா பிரச்சனை. இன்டியாவிலேயே சம்பளமும் நிறைய கொடுக்க கம்பெனிகள் ஆரம்பித்திருந்தனர்.

"மே 1996 இங்கே லேண்ட் பண்ணினேன்.... சொந்தக்காரன் இருந்ததாலே பரவாயில்லே, அவன் மூலமாவே ஒரு ப்ரோஜக்டில் செட்டில் ஆனேன். அவன் கூடவே தங்கினேன். 

"முதலிலே கிடைச்ச வேலைலே ஒரு வருஷத்துலே, மிச்சம் ஒன்னும் பண்ண முடியலே... அப்பாவும் அடமானம் வச்ச வீட்டை திருப்ப பணம் பத்து லட்சம் வேணுமா இருந்துச்சு... ஒரு வருசத்துலே யார் அப்படி மிச்சம் பண்ண முடியும்?

"நிறைய பேர் உதவி செஞ்சாங்க... அவங்ககிட்ட நிறைய கடன் பட்டேன்...சரியான நேரத்துலே கடன் திருப்பி கட்டமுடியலே...  நிறைய பேர் என்னாலே ஏமாந்தாங்க, என் முகராஷி அப்படி...

"வேற கம்பெனி வேலை புடிச்சேன்... சொந்தக்காரன், நான் வேலை மாத்துறது பத்தி யார் கிட்டயும் சொல்லலே. ஒரு வருசத்துலே டபுள் சம்பளத்துக்கு பெரிய கம்பெனிலே வேலை. இந்தியா போக மார்வாடி கொடுத்த ரிடர்ன் டிக்கட் இருந்துச்சு. மே 97 கிளம்பிட்டேன். ஊரில் கடன் அடைச்சேன். திரும்பி இங்கே வந்தேன்.

"ஒரு மாசத்தில் அவர்களே என்னை கண்டுபிடிச்சு வந்தாங்க. கடன் எல்லாம் தீர்த்தேன். இங்கே சொந்தாகாரனுக்கே கடன் ஒரு வருஷம் கழிச்சு அடைச்சேன்.

"எனக்கு எல்லாமே பிற்பாடு தேவுடா ஒன்னு ஒண்ணா கொடுத்தான்.

"2001 லே தான் ராம்கி கன்சல்டன்சி ஆரம்பிச்சேன். மொத்த பில்லிங்கும் என் கையிலே. கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஊர் பக்கம் சொந்தங்களை இங்கே வர வச்சேன். இப்போ இந்த நிலைமைக்கு வந்திருக்கேன்.

கொஞ்ச நேரம் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை. கார்டன் ஸ்டேட் பார்க்வே சத்தம் மட்டுமே இருந்தது.

மாரிஸ் டவுன் வந்தடைந்தோம். நானும் ரெட்டியும் அவரவர் வேலை முடிந்துவிட்டு வந்தோம்.

இரண்டு மணி நேரங்களுக்கு பிறகு என்னை ஹோட்டலில் டிராப் செய்ய வெளியே ரெட்டி நின்றுக்கொண்டிருந்தார். திரும்பவும் அவர் கூடவே பயணம். அடுத்த நாள் மதியம் தான் ப்ளைட்.

என் மனதை ஏதோ பண்ணியிருந்தார் அந்த மதியம்....


*

ஹோட்டல் வருவதற்கு முன்....

அப்புறம் லிஸ் எப்படி? என்னால் இந்த கேள்வி மட்டும் தான் கேட்க முடிந்தது..

ரெட்டி சொன்னது எனக்கு மிகவும் ஆச்சிரியமாக இருந்தது...

"லிஸ் என்னை ஒரு யோகா கிளாசில் சந்திச்சார்... அப்படியே பழக்கம்... கல்யாணம் வரை போயிற்று...  ஷி வாஸ் எ விடோ. என்னை விட பத்து வயசு பெரியவங்க...

"2001 ட்வின் டவர் 911 சமயத்துலே... வேலை போயிருச்சு. க்ரீன் கார்ட் நிப்பாட்டிடான். என்ன பண்றது, க்ரீன் கார்டுக்காக கல்யாணம் இங்கேயே பண்ண வேண்டியதாப்போச்சு.

பிறகு ஹோட்டல் வரும் வரை நீண்ட மவுனம்.

"ஸ்ரீநிவாஸ் - உங்களை வாழ்க்கையில் எப்பவும் மறக்க மாட்டேன். நிச்சயம் இங்கே செட்டில் ஆக உதவி பண்றேன். தயங்காம கேளுங்க. சென்னைக்கு ஒரு முறை போகணும், பழைய கடன்களை அடைக்கணும்...

"இப்பெல்லாம் இங்கே ரொம்ப கஷ்டம். யாரும் இந்தியா ஆளுங்களுக்கு வேலை கொடுக்கிறது இல்லே. அதுவும் ஒரு இந்தியன் இன்னொருத்தனுக்கு... சான்சே இல்லே..

"நான் உங்களை மறக்கமாட்டேன். சி யு. வீ வில் மீட் சம் அதர் டைம்.

இறங்கிக்கொண்டேன்.

ரெட்டி கை அசைத்துவிட்டு, காரில் நகர்ந்தார்....

 ஏனோ நெடு நாளாக இருந்த பாரம் குறைந்தது போல இருந்தது!

***


Wednesday, November 18, 2015

அமெரிக்காவிலே

2007 இல் எழுதிய இதை படியுங்கள்.... 

அமெரிக்காவிலே ஒரு நண்பர் 


இந்த பதிவில் எழுதப்பட்ட நண்பர் இப்பொழுது சொந்தமாக ஐ.டி கம்பெனி வைத்து தொழில் செய்கிறார் - கன்சல்டன்சி தான்.... அப்புறம் எதோ ஒரு சிறு ஷாபிங் மால் - நியூ ஜெர்சியில் பத்து சிறு கடைகள் உடையது. அவர் கம்பெனி விலாசம் அங்கு தான் இருக்கு - மூன்று மில்லயன் டாலருக்கு, வட்டிக்கு தான் என கேள்விப்படுகிறேன் - வருடம் 4% வட்டியில் பெரிய தொகை பெறலாம் - அது தான் அமேரிக்கா - 14,000 டாலர் மாதாமாதம் 3 மில்லியனுக்கு கட்டனும் - கடை வாடகைகள் அதற்கும் மேலே வரலாம்... வரும் வாடகையிலே மார்ட்கேஜ் (மாத ஈ.எம்.ஐ) கட்டிவிடலாம். மேலும் அங்கேயே ஒரு துரித உணவகம் (பாஸ்ட் புட் ) வைத்துள்ளாராம். அதுவும் நல்ல வருமானம் கொடுக்கும் விஷயம் தான் - உணவில்லாத உயிரினம் எது?

எனது பையோ டேட்டா அவர் கையில் ஓர் நாள் மாட்டும் - வேலை கொடுப்பாரா என்று தெரியாது... நிச்சயமாக எனக்கு எந்த வித ஸ்டமக் பர்னிங் கிடையாது. வாழ்க வளமுடன்.

*****
அப்புறம் சுஜாதா தேசிகன் எழுதிய இந்த கதையும் படியுங்கள்....  என் அமெரிக்கா நண்பர் அனுபவத்தை ஒத்து போகிறது.
 

ஆகவே... ஒரு கதை பிறக்கிறது!



*****

கொச்சினில் இருக்கும் நண்பர் (?) அவர். என் காலேஜில் படித்தவர். சீனியர். ஒவ்வொரு முறை பெங்களூரு வரும் பொது என்னை கூப்பிடுவார். அவர் நடத்தும் ட்ரெயினிங் கம்பெனிக்கும் பணம் தேவை (என்னைப்போல) என்று சொல்லுவார். நானும் அவரை காபியோ, சாப்பாடோ (அதிக விலை பப்பே தான்) வாங்கி கொடுத்து அனுப்புவேன். நாலு பேர் தெரிந்துக்கொண்டால் நல்லது தானே எனக்கும் ஒரு நாள் உதவி என்று நினைத்துக்கொள்வேன். இன்று காலை தான் தெரிந்தது அவர் சொந்தமாக கம்பெனி எதுவும் வைக்கவில்லை, இன்னொருவருக்கு (அவர் மூலம் தான் தெரிந்தது) வேலை செய்கிறார் என்று. இப்படியும் சிலர். பொய் பேசுவது பெரும் வியாதி... எல்லாம் சிறிது உணவிற்காகா?



*****

 

 

அமெரிக்காவில் வேலை தேடுகிறேன்

அமெரிக்காவில் வேலை தேடுகிறேன்

உதவி தேவை.
*****

நண்பர்களே... அமெரிக்காவில் வேலை தேடுகிறேன்.

ஐந்து வருடங்கள் 1994-99 அங்கு வேலை செய்துள்ளேன், மிச்சம் ஒரு வருடம் எச் 1 விசா இப்போது கிடைக்கும் என்கிறார்கள். கையில் வேலிட்   பி 1 விசா இருக்கு. கொஞ்ச நாளா விசனப்பட்டுகிட்டு இருந்தேன். இன்னைக்கு வா.மணிகண்டன் பதிவு "சொர்க்கமே ..." படிச்சேன்... ஒரு உந்துதல்... துள்ளல்னு கூட சொல்லலாம்.
 
அமெரிக்காவிலே யாரவது வேலைக்கு எடுத்துக்கொள்வார்கள் என்றால்... மேலாளர் போன் நம்பர் அல்லது இமெயில் கிடைக்குமா?

நெருங்கிய நண்பர்கள் யாரும் உதவுவதாக தெரியவில்லை. எல்லோரும் ஒரு விதமாக (இந்தியா திரும்பியதை... என் கஷ்டம் எப்படி அவர்களுக்கு தெரியும்?) தான் பார்க்கிறார்கள்....

பி. எஸ். ஜி லே  எஞ்சிநீரிங் படிச்சவுடன்... ஐ.டி. தொழில்... இப்போ 25 வருஷமாச்சு... கஷ்டப்பட்டு தான் சொந்த முயற்சியில் இவ்வளவு வெற்றி. குடும்பத்தில் அனைவரும் உதவி செய்தார்கள்.

என்னுடைய லின்க்டின் ப்ரோபையில் இங்கே பார்த்து... எனக்கு சரியான ஒரு வேலைக்கு ஏற்பாடு பண்ணவும். இவ்வளவு நாள் யாரிடம் கேட்பது என்ற மனக்குழப்பம்....

நமக்கு இந்தியாலே ஒன்னும் இப்போ அமைய மாட்டேங்குது ....  எட்டு வருஷமா சொந்தமா முயற்சி பண்ணுறேன், செலவு தான் அதிகம் ஆகுது வரும்படி குறைவு தான்.

ஒன்னுலே வெற்றி. ஏழில் தோல்வி.  sharonsoftsys.com

இருக்கிற காசை வைத்து தான் வாழ்க்கை ஓடுது... எவ்வளவு காலம் தான் இந்த மாதிரி இருக்கிறது.

அஞ்சு வருஷம் அங்கிருந்தது... இன்னும் ஒரு அஞ்சு வருஷம் இருக்க ப்ளான் இருக்கு.

 மற்றபடி எப்போ வெளிநாட்டில் இருந்தாலும்.... எனக்கு ராமராஜன் பாட்டு தான் மனசிலே ஓடுது...  ரூவாய் ரூவாய் தான், டாலர் டாலர் தான். திருப்பூர்லே பனியன் கம்பெனி வச்சி கடைசி காலத்திலே செட்டில் ஆகணும்... பெங்களூர் சொத்தை கட்டி மேய்க்கிறது கட்டுபடி ஆகாது.... எதோ சொல்லனும்னு தோணிச்சு...

உங்களுக்கு கஷ்டம் வைக்க எனக்கு இஷ்டமில்லை.

உதவுறது உங்க இஷ்டம்...  என் கஷ்டம் தீர்ந்தால் நலம்.