Vijayashankar

Friday, March 14, 2014

பழசும் புதுசும்...

ஆபிசில் சில பெண்களோடு கடலை போடுகிறார்கள் இது மட்டும் தமிழ்நாடாக இருந்திருந்தால் ஒரு வழி பண்ணியிருப்பேன். வேலையா வாழ்க்கையா?

என் காலேஜில் படித்த நான்கு வருடத்தில் ஆசிரியர்கள் மிகவும் கண்டிப்பு. தேவையில்லாமல் பேசுவதை கடலை போடாதே என்பார்கள். லேபில் கப் தான்

போலிஸ் நண்பர் சொன்னது எப்ஐயார் காபி வைத்து ஹைஹெர் மாஜிச்ற்றேடிடம் ஹேபியஸ் கார்பஸ் மூலம் பெயில் எடுக்கலாம் ஒரு முதல் அப்பென்சுக்கு ஐ.டி பேயர்.. கிளாஸ் ஏ.

அரசியல் அதிகார செல்வாக்கு வைத்து எவ்வளவு நாள் தான் இந்தியாவில் காலம் ஓட்ட முடியும். கடவுள் இருக்கார். ஆனாலும் மோடி தான் பெஸ்ட்

ஒரு எதுக்கும் ஒரு ஸ்க்ரீன்ஷாட் ... நெருப்பில்லாமல் புகையாது.

பத்து வயதுக்கு மேல் பெண் குழந்தைகள் ரகளை தாங்கும் இதயம் கொடு இறைவா.....

தலை வாருவதற்க்கு அவர்கள் கொடுக்கும் தொந்தரவு... அதிகம் கம்னு கெட...

பாலை படத்திலும் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன் இப்படி தான் இருந்தது என்று காட்டினார்கள்.

தலைவா தலைவி என்று யாரையும் அவ்வளவு சீக்கிரம் தூக்கி கொண்டாடாதீர்கள் வேலியில் போற ஓணானை வேட்டியில் விட்ட கதை தான்

உங்களால் முடிஞ்சது கனக்சன் தானே - உங்கள் கணக்சன்ஸ் வியு ஆப்சென் டிஸ்ஏபில் பண்ணிட்டா போதும்.

அண்ணே நீங்களும் தானே அங்கிட்டு இங்கிட்டு போயிட்டு வந்தீங்க? மிச்சம் புடிக்க இல்லைனாலும் பாத்தொமில்லே

வவுத்தெரிச்சல்? சிறு வயதில் அழகாக இருக்கும் குழந்தைகள் வளர வளர அழகு குறைகிறார்கள். ஏன்?

அக்கா நாங்க தலைப்பப்பத்தி சொன்னோம்.

நாங்க அப்படியே சாப்பிடுவோம்!

தோசை சுட தெரியுமா?

உங்களுக்கு தான் அய்யா. நீங்க மனைவி சமைக்கிறதை சாப்பிட மாட்டேன்னு சொன்னீங்க. சமைக்கிறது சுகங்க.

வேற ஜாதிக்காரங்க சமைகிரதை சாப்பிட மாட்டோம்னு சொல்றவங்களை, சிரியா - டமாஸ்கஸ் பார்சல் பன்னுங்கடே. ஒழியட்டும் திமிருகள். கெமிகல் பாம்ஸ் இருக்கில்லே!

பெண்களுக்கு இந்த மாதிரி விசயங்களை எதிர்த்துக்கொள்ள இப்போதே பழகினால் வாழ்கையில் வேலை, தொழில் என்று செல்லும் போது மிகவும் உதவும். என் வீட்டிலும் நடந்த கதை இது. .வாழையடி வாழை.

நீ எந்த ஸ்டேடஸ் வேனா போடு, அதுக்கு எதிர் ஸ்டேடஸ் போடுவேன் பதிலாவது சிறப்பா இருக்கும். நண்பர் சொன்னது. மிரட்டல்?

என்னம்மா கண்ணு சௌக்கியமா என்று ஒருவர் மெசேஜ் அனுப்ப நான் அம்மாம்மா கண்ணு சௌக்கியந்தான் என்றேன். எலக்சென் நேரம்.

என்னோடு பனி புரிந்த நண்பர் ஒருவர் கனடா அல்பேர்டா யுனிவர்சிடியில் படித்த பின் இப்போ பெரிய பதவியில். தெலுகு கதைகளும் எழுதுறார். நேரம் இருப்பின் சுதந்திரம். பட் பயந்தான்கொள்ளி. எனக்கு ரிப்ளை பண்றதில்லை. அவரிடம் வேலை கேட்டுவிட்டால்.

எல்லோருக்கும் அமைவதில்லை.. இறைவன் கொடுத்த வரம்.

இந்தியாவில் பால் கொடுக்க துபட்டா அல்லது சேலை தலைப்பு தான் லேக்டேசன் ஸ்டேசன். மனைவியின் அவதி ட்ரெயினில் தெரிந்தது.

பிஸ்கட் விற்க கற்பனை வளம் மிக தேவை போல.

தெரிந்தவர் முன் வாய் விட்டு சிரிக்க கூட தடையா?

உறவுகள் தொடர வேண்டும் என்றால் கடன் வைக்க வேண்டும். அன்பு.

எனக்கு மட்டும் நல்ல வாத்தியார்கள் வாய்த்திருந்தால் நான் நல்ல நிலையில் இருந்திருப்பேன். அவர்கள் நேரம், நானே கஷ்டப்பட்டு படித்தேன்.

நீ தமிழ் வாத்தியார் பையனா?

உலகத்தில் இருப்பதில் சுலபமான வேலை வாத்தியார் வேலை தான். என் தங்கைகளும் அதை தான் பண்றாங்க.

அவர்களுக்கு வாத்தியார் தின வாழ்த்துக்கள். செப்டம்பரில் எழுதியது.

எனக்கு வாய்த்த வாத்தியார்கள் புத்தகத்தில் உள்ளதை அப்படியே கக்கிவிட்டு போவார்கள். நன்றாக சொல்லிக்கொடுத்த வாத்தியார் நினைவில் இல்லை.

சிறு வயதில் எனக்கு சொல்லிக்கொடுத்த கறார் வாத்தியார் எங்கப்பா தான். அவரில்லாவிட்டால் பாஸ் கூட செய்திருக்கமாட்டேன்.

நீங்க கம்பெனி ஆரம்பிக்கும் போது நம்மளையும் சேர்த்துகிடுங்க

உண்ணாமல் இருந்தால் தூரம் குறைவு.

அது தான் இன்னோவேசன்.

தனிமை,பொறாமை , ஆற்றாமை, கடமை, இல்லாதது இனிமை. கணினித்தொழிலில் இந்த பதுமை.

திமிர் பிடித்து அலைகிறார்கள் சில அமெரிக்க, கனடா நண்பர்கள். உதவி என்று கேட்டால்... ஏளனம் வேறு. மேலும் மீண்டும் இந்தியாவில் ஏதாவது உதவி வேண்டும் என்று வருவார்கள் தானே? அப்போ இருக்குடி.

பனித்துளி பற்றியே அமெரிக்காவில் கவலை, இங்கே அப்பா அம்மா மகன் மகளை விட்டு இருக்கும் கவலை.

இங்கு சம்மர் ஆரம்பம்.ஆரம்பம்

எனக்கு இன்னும் டீ வரல !!!! சிறு வயதில் அரை கிளாஸ் காபி / டீ மட்டும் கொடுப்பார்கள்... தீங்காம். அப்பாவிடம் சிறிது டீ கேட்டது நினைவில் ! நண்பர் ஹாரிஸ் வீட்டில் ஒரு முறை அவர்கள் போடும் ஏலக்காய் டீ கேட்டு வாங்கி குடித்தது நினைவு.

அக்டோபர் 2010, இரவு 1 மணிக்கு வீடு திரும்பிக்கொண்டு இருந்தேன். அகரா பெரிய பட்டக்கத்தி வைத்து ஒருவன் குறுக்கே வர காரில் இடித்து 1/ போட்டு தப்பித்து அடுத்த ஜன்க்சனில் போலீசிடம் சொல்ல, தேடி யாரும் காணவில்லை என்றார்கள். இப்போது அந்த வழியில் போது பஸ் தான் . பயம். 2/

பெயர் தெரியாத ஆட்களை நிற்க வைக்க கழகங்கள் ஏன் முன் வருகின்றன? பண பலமா?

இன்று பீட் ரூட் பொரியல் ஒரு ஸ்வீட் போல தான் இருந்துச்சு.

ஒரு கிலோ சோளம் 32 ரூ! அதை விநீகரில் சிறிது நேரம் ஊற வைத்து, குக்கரில் வருத்தால் பாப்கார்ன் ரெடி. நல்லாவே இருக்கு. கடையில் ஆக்ட் 25 கி 15 ரூ

வறுத்தால் வருப்பது ஆனது. என் தமிழ்.

கீச்சல்கள், கிறுக்கல்கள்

அம்மிணி நீங்க உங்க பேஷண்ட்சை எப்படி ஹெல்த் செக்கப் கேள்வி கேட்பீங்க? ஒரு சவுண்ட் களவுத் போஸ்ட் ப்ளீஸ். உங்க கேள்விகள் மட்டும்.

சித்தர் சில வருடங்கள் முன் வாக்கில் பவானி கூடுதுறையில் பார்த்த நினைவு. தேநீருக்கு காசு கேட்டார்.!

வேண்டாம் என்று ஒதுக்கியவரே வாழ்க்கையில் எதாவது ஒரு வழியில் உதவி புரிகிறார்.

ஒரு லின்க்டின் தொடர்பு கேரி ற்றோட்லாப் ஒரு சாப்ட்வேர் கம்பெனி சி.ஈ.ஒ வாம். வேலை விசயமாக கேட்டேன். அவர் கீழ் ஆம்வே பிசினஸ் எடுக்கணுமாம்.

அது தான் வேலையே... பணம் வரும் விசயம் என்றால் சந்தோசம் தானே! இந்தியாலே நிறைய நண்பர்கள் ஆம்வே சேல்ஸ் முகவரா இருக்காங்க.

உணவு ஒழுக்கமே ஒருவனுக்கு நல்ல வேலையும் நிம்மதியும் தருகிறது. மதிய உணவு நேரம்.

கேட்கும் தொகுதிகள் கிடைத்தால் தான் விஜயகாந்த் கூட்டணியில் இருப்பார். கோவை, திருப்பூர், பொள்ளாச்சி, ஈரோடு போன்ற காவிகட்சி உள்ள இடங்கள் அடிதடி. அவர்களின் அதிக வாக்குகள்..

கொங்கு கட்சி கேட்கும் தொகுதிகள் தான் காவிகட்சிக்கும், மதிமுகவிற்கும், தேமுதிகவிற்கும் வேண்டுமாம். கோவை, திருப்பூர், பொள்ளாச்சி, ஈரோடு நாமக்கல்.

பக்கத்து ஆத்து மாமி இன்னொருவரிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்தது பால்கனியில் நின்றிருந்த எனக்கு கேட்டது. நான் வெஜ் தின்றால் லோ கேஸ்டாம்!

முதலில் அவர்கள் நாய் போடும் ஆய் கொஞ்சம் கார் அருகில் சுத்தம் பண்ணனும். ஜென்மங்கள் சொந்த வீடு வேற. முகஸ்துதி... வாழனும், பார்க்கணும்.

லிஸ்டு எங்கே ?

எல்லா சிஸ்டங்கள் பெயிலியர் ஆகியிருக்கும். ச னி வேறு உச்சத்தில்... துலா ராசியில் போகும் நேரம், எல்லாம் போனது. காற்று சம்பந்தமானது. ராஜீவ் போகாரியா சொல்றார்.

இன்று படபடப்பு கொஞ்சம் அதிகம்மாக உள்ளது. பருப்பு சாதம் தின்றால் இப்படி தான்.

வெங்கட் இது வெய்யில் சூடு சம்பந்தபட்ட விசயம்... தமிழ்நாட்டில் மேலே வர வர சூடு கிளப்பும் பங்குனி கடைசியில். வைக்கோவின் பாத யாத்திரை இப்படிதான் நடந்தது.

அம்மாவும் சித்திரை முன் ஏழுக்கு முன் எல்லா கூட்டங்கலை முடித்து விடுவார். கடைசிக்கூட்டம் குன்னூர் உதகை கோத்தகிரி தான்.

மால் என்றாலே பல்பொருள் அங்காடி தானே?

அருமையான எழுத்து. சிறிது என் அப்பாவையும் நினைத்து அழ வைத்த பதிவு.

நீங்க சேர்ந்த கம்பெனி என் பெயர் கொண்ட கம்பெனி தானே?

சுவையான எழுத்து. இப்போ என்ன பண்ணுறீங்க. இந்தியாலே தான் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் லெட்டர் எல்லாம். அமெரிக்காவில் வேலை செய்தால் ரெபரென்ஸ் மட்டும் தான். மேலும் கணக்கு முடித்த விபரம் காட்டலாம். நானும் நான் ஐ டி போகலாம் என்று தான் நினைத்து, முதல் கம்பெனி ஆப்பர் ப்ரோக்ரேம்மிங் வேலைக்கு கொடுத்தும்... ( கேம்பஸில் ஒருவருக்கு ஒரு வேலை மட்டுமே ) சிஸ்டர் கம்பெனிக்கு ஐ டி சப்போர்ட்டுக்கு மாற்றி விட்டனர். மாற ப்ரோக்ரேம்மிங் வேலைக்கு ஒரு வருடம் மேல் ஆனது... நல்லதாகவே போனது. அமெரிக்காவில் மாஸ்டர் டிக்ரீ பண்ண போகவே இல்லை, நேரா மூன்று வருடத்தில் அங்கு...

Wednesday, March 12, 2014

Mother

BEST STORY THAT WILL MAKE YOU CRY
One young man went to apply for a managerial position in a big company. He passed the initial interview, and now would meet th...e director for the final interview.

The director discovered from his CV that the youth's academic achievements were excellent. He asked, "Did you obtain any scholarships in school?" the youth answered "no".
" Was it your father who paid for your school fees?"
"My father passed away when I was one year old, it was my mother who paid for my school fees.” he replied.
" Where did your mother work?"
"My mother worked as clothes cleaner.”
The director requested the youth to show his hands. The youth showed a pair of hands that were smooth and perfect.
" Have you ever helped your mother wash the clothes before?"
"Never, my mother always wanted me to study and read more books. Besides, my mother can wash clothes faster than me.
The director said, "I have a request. When you go home today, go and clean your mother's hands, and then see me tomorrow morning.
The youth felt that his chance of landing the job was high. When he went back home, he asked his mother to let him clean her hands. His mother felt strange, happy but with mixed feelings, she showed her hands to her son.
The youth cleaned his mother's hands slowly. His tear fell as he did that. It was the first time he noticed that his mother's hands were so wrinkled, and there were so many bruises in her hands. Some bruises were so painful that his mother winced when he touched it.
This was the first time the youth realized that it was this pair of hands that washed the clothes everyday to enable him to pay the school fees. The bruises in the mother's hands were the price that the mother had to pay for his education, his school activities and his future.
After cleaning his mother hands, the youth quietly washed all the remaining clothes for his mother.
That night, mother and son talked for a very long time.
Next morning, the youth went to the director's office.
The Director noticed the tears in the youth's eyes, when he asked: "Can you tell me what have you done and learned yesterday in your house?"
The youth answered," I cleaned my mother's hand, and also finished cleaning all the remaining clothes'
“I know now what appreciation is. Without my mother, I would not be who I am today. By helping my mother, only now do I realize how difficult and tough it is to get something done on your own. And I have come to appreciate the importance and value of helping one’s family.
The director said, "This is what I am looking for in a manager. I want to recruit a person who can appreciate the help of others, a person who knows the sufferings of others to get things done, and a person who would not put money as his only goal in life.”
“You are hired.”
This young person worked very hard, and received the respect of his subordinates. Every employee worked diligently and worked as a team. The company's performance improved tremendously.
A child, who has been protected and habitually given whatever he wanted, would develop an "entitlement mentality" and would always put himself first. He would be ignorant of his parent's efforts. When he starts work, he assumes that every person must listen to him, and when he becomes a manager, he would never know the sufferings of his employees and would always blame others. For this kind of people, who may be good academically, they may be successful for a while, but eventually they would not feel a sense of achievement. They will grumble and be full of hatred and fight for more. If we are this kind of protective parents, are we really showing love or are we destroying our children instead?
You can let your child live in a big house, eat a good meal, learn piano, watch on a big screen TV. But when you are cutting grass, please let them experience it. After a meal, let them wash their plates and bowls together with their brothers and sisters. It is not because you do not have money to hire a maid, but it is because you want to love them in a right way. You want them to understand, no matter how rich their parents are, one day their hair will grow gray, same as the mother of that young person. The most important thing is your child learns how to appreciate the effort and experience the difficulty and learns the ability to work with others to get things done.
Try to forward this story to as many as possible...this may change somebody's fate.

Thursday, March 06, 2014

என் கீச்சல்கள்

பிரபலங்களிடம் இருந்து ம்ம் மட்டுமே பதிலாக வருகிறது.

ஒருவரிடம் எங்கிருந்து இந்த படத்தை எடுத்தீர்கள் என்றேன்.. உடனே கில்டி கான்சியச்னேஷ்.. தப்பா என்று பதில். அட மடயரே... இது பிரபலம் அதனால் கேட்டேன்.

கோச்சடையான் ஏப்ரல் 11 ரிலீஸ்.

படத்தை கொஞ்சம் சீக்கிரம் ரிலீஸ் பண்ணுங்க. கார்டூன் தானே...குழந்தைகள் கேட்கிறாங்க.

சம்பளம் எஷ்டு ? பேமிலி அக்கோ கஷ்டம் என்றீர் !

பையன் எம்.எஸ். (சி.எஸ்.) நார்த் டகோட்டா. விஸ்கான்சின்லே 6 வருடம். அங்கே பனி உலகம் தான். மைய்க்ரோசாப்ட்டர். இந்தியாலே அப்பாக்காக லாஸ்ட் ஒரு வருடம். இப்போ வாண்ட்ஸ் ஆப்சன்ஸ். பர்ண்ட் ப்ரிஜஸ். பச்சை அட்டை ஆப்சன் இன்னும் ரெடி இல்லே.

அவருக்கு பத்தாயிரம் திர்ஹம்ஸ் வேலை துபாஇய்லெ வேண்டாம்னு சொன்னார் அதனாலே தான் சம்பளம் கேட்டேன். அங்கு வேலை பண்ணுன நண்பர் இப்போ டென்வர் மூவ் ஆனார்.

அரசியல் ஒரு சாக்கடை தொழில் என்று தெரியும் வரை நாம் பிள்ளைகளை வளர்ப்பது மிகவும் கடினம்.

நானும் அந்த ரத்தம் தான். எங்கப்பன் சொத்து இழந்தது தான் மிச்சம்.

உங்க ஊர்லயும் இந்த கூட்டணி தமாசு இருக்கா?

வீட்டில் இந்த தலை வாரும் பிரச்சனைக்கு ஒரு முடிவே இல்லையா? மதியம் தலை வாருவதற்கும் பதிமூன்று வயது மகள் பெரும் புயலை கிள்ளபுகிறாள். கெட்டவார்த்தை ஆனது இதனால்.

துப்பாக்கி வைத்துக்கொள்ள பக்கத்து நாட்டில் அனுமதி மிகவும் சுலபமாம்.

நாம் மட்டுமே சார்ந்து படி எடுப்போம், ஆனால் மற்றவர் படிக்க எதுக்கு?

இருக்கட்டும்... அதன் மதிப்பு தீரும் போது மற்றவர்க்கு உபயோகப்படட்டுமே.

அங்கேயும்... மான் வேட்டைக்கு பென்சில்வேனியாவில் ஏர் ரைபிள் வாங்க இந்திய பாஸ்போர்ட் போதவில்லை.

Monday, March 03, 2014

அவன்

நண்பன்டா .... அவன்...

கல்லூரிக்கு பிறகு அவன் இத்தனை காலம் கோவையில் பிஸினஸ் செய்வதாக சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார். தவறுதலாக லிங்க்டின் அழைப்பில் உண்மை வந்தது.

அந்த நண்பர் 6 வருடங்கள் நிஜமாக பிஸினஸ் செய்துவிட்டு விசா கோர்ஸ் மூலம் அமெரிக்கா சென்று இப்போ இன்போசிஸில் டெக்சாஸ் க்ளையண்ட். எப்படியோ நல்லா இரு!

கோவை சென்றபோதெல்லாம் அவன் இந்தியா போன் நம்பரை கால் பண்ண முடியலே. மெயில் காண்டெக்ட் மட்டுமே. அப்போ என்னை இந்தியா வரும்போது மட்டுமே அழைத்துள்ளான்.

குடும்பக் காரணத்திற்காக நான் இந்தியா 99 திரும்பிய நேரம் அவன் அமேரிக்கா புறப்பட்டு சென்றுள்ளான். அவன் வீட்டிருக்கும் ஏரியா போயுள்ளேன்.

எதற்காக இப்படி இருந்தான் என தெரியலே. இதற்கும் கல்லூரியில் வேறு டிபார்ட்மெண்ட். தமிழ் மன்றம் மூலம் பழக்கம்.

ஒருவன் எதற்காக நல்ல நிலைமையில் இருப்பதை வெளியில் காட்டிக்கொள்வதில்லை? அவனிடம் வேறு ஒரு குறையும் இல்லை.

அமெரிக்காவை பற்றி மிகவும் கேவலமாக சொல்லிக்கொண்டு திரிந்தவன் அவன். நான் அமெரிக்க பல்கலைகழகத்திற்கு அப்பளை செய்ததை வெறுத்தவன். இப்போ அவன் எம்பியே.
.
லிங்கடின்னில் பார்த்தால் கல்லூரி நண்பர் ஒருவரும் அவன் க்ரூபில் இல்லே. கல்லூரி பெயர் குறிப்பிடாமல் போடோ மட்டும் வைத்துள்ளான்.

என் பிரச்சனை என்னவென்றால், சில மாதங்கள் முன் பேசியவன் முதல் முறையாக வெளிநாடு செல்கிறேன் என்றான். இதில் என்னமோ உள்குத்து இருக்கு.

ஆதங்கத்தை வெளிபடுத்த சோசியல் மீடியா தான் துணை. இதையும் அவன் படிப்பான் உணர்ந்துக்கொள்வான். நல்லா இருடா நீ.

Thursday, February 27, 2014

சுஜாதா நினைவு தினம்

சுஜாதா நினைவு தினம் ....

அவர் எழுதிய கட்டுரை....

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

மே மாதம் மூன்றாம் தேதி, எனக்கு எழுபது வயது நிறைகிறது. இதற்கான அடையாளங்கள் என்ன என்று யோசித்துப் பார்க்கிறேன். மெரீனாவில் நடக்கும்போது எதிர்ப்படுபவர்கள் பெரும் பாலும் என்னைவிட சின்ன வயசுக்காரர்களாகத் தெரிகிறார்கள். ஒரு தாத்தா மாட்டினார். நிச்சயம் என்னைவிட மூத்தவர். சிமென்ட் பெஞ்சில், என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்...ந்தார்.

"யு ஆர் எ ரைட்டர்! எனக்கு எத்தனை வயசு சொல்லுங்க, பார்க்கலாம்!" என்று கண் சிமிட்டலுடன் கேட்டார்.

நான் யோசித்து, ‘‘கட்டை விரலால் மூக்கைத் தொடுங்கோ" என்றேன்.

"எதுக்குப்பா?"

"தொடுங்களேன்!"

சற்று வியப்புடன் தொட்டார்.

"மத்த விரல்களை றெக்கை மாதிரி அசை யுங்கோ!" என்றேன். ‘‘இதிலிருந்து கண்டுபிடிச்சுட முடியுமா, என்ன?’Õ என்று, விரல்களைச் சொன்னபடி அசைத் தார்.

"ரெண்டு கையையும் பரப்பி, ஏரோப்ளேன் மாதிரி வெச்சுண்டு ஒரே ஒரு தடவை லேசா குதிங்கோ. பாத்து... பாத்து..."

"இது என்னப்பா ட்ரிக்கு?" என்று அப்படியே செய்தார்.

"உங்களுக்கு இந்த மே பன்னண்டு வந்தா எண்பத்தோரு வயசு!" என்றேன்.

அசந்து போய், "கை குடு. எப்படிப்பா இத்தனை கரெக்டா சொன்னே?"

"ஒரு ட்ரிக்கும் இல்லை, சார்! நேத்திக்குதான் இதே பெஞ்சில், இதே சமயம் வந்து உட்கார்ந்து, உங்க வயசு, பர்த்டே எல்லாம் சொன் னீங்க. மறந்துட் டீங்க!" என்றேன். தாத்தா மாதிரி அத்தனை மோசம் இல்லை என்றாலும், எனக்கும் சமீபத்திய ஞாபகங்கள் சற்றே பிசகுகின்றன. ஒரு அறையிலிருந்து மற்றொரு அறைக்குச் சென்றால், எதற்காக வந்தோம் என்பது மறந்தே போகிறது. பெயர்கள் ஞாபகம் இருப்பதில்லை. ஆந்தைக்கு இங்கிலீஷில் என்ன என்று சட்டென நினைவு வருவதில்லை. ‘படையப்பா’வில் ரஜினிக்கு முன்னால் கால் போட்டுக் கொண்டு உட்கார்ந்தாரே... அந்த நடிகை யின் பெயர் என்ன என்று ஒரு நாள் அதிகாலை கண் விழித்ததும், ஒரு மணி நேரம் யோசித்தேன், கிட்டவில்லை.

மனைவி எழக் காத்திருந்து அவளிடம் கேட்டேன். "ரம்யா கிருஷ்ணன்" என்றாள். இம்மாதிரி, நியூரான்கள் களைத்துப் போவது தெரிகிறது. ஆனால், நீண்ட நாள் ஞாபகங்கள் பத்திரமாக இருக்கின்றன. அது மூளையில் வேறு பேட்டை போலும்! கிட்டத்தட்ட அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன், சின்ன வயசில் கோயமுத்தூரில் அம்மா\அப்பாவுடன் ஜட்கா வண்டியில் "ஜகதலப்ரதாபன்" சினிமா போனது, ஒண்ணாம் கிளாஸ் டீச்சருக்கு ஆனந்த விகடனும், அமிர்தாஞ்சனும் கொண்டு போய்க் கொடுத்தது, பள்ளி மணியை அகாலமாக அடித்தது, எனக்குத் தம்பி பிறந்தது... இதெல்லாம் தெளிவாக ஞாபகம் உள்ளது. ஸ்ரீரங்கத்துக் கதைகள் அனைத்தும் என் நீண்ட நாள் ஞாபகங்களின் வடிவம்தான்!

டெல்லியில், பெட்ரோல் எழுபத்தைந்து பைசாவும், பால் ஐம்பத்தைந்து பைசாவும் கொடுத்து வாங்கி தாராளமாக வாழ்ந்தது, என் முதல் கதை, முதல் நாவல் பிரசுரமானது, எஸ்.ஏ.பி'யின் கடிதக் குறிப்பு எல்லாம் ஞாபகம் உள்ளது. ரம்யா கிருஷ்ணன் போன்ற மேட்டர்தான் சட்டென்று வழுக்கிவிடுகிறது.

மெரீனாவில், ஷார்ட்ஸ் ஸ்னீக்கரில் ஓடும் இளைஞர்களைப் பார்த்து முன்பு பொறாமைப்படுவேன். இப்போது புன்னகைக்கிறேன். பொதுவாகவே, பொறாமைப்படுவதற்கான விஷயங்களும், அதட்டிச் சொல்வதற்கான விஷயங்களும் குறைந்து வருகின்றன. ஹிந்துவின் "ஆபிச்சுவரி" பார்க்கையில், இறந்தவர் என்னைவிட சின்னவரா, பெரியவரா என்று முதலில் பார்ப்பேன். சின்னவராக இருந்தால், ‘பரவால்லை... நாம தப்பிச்சோம்!’ என்றும், பெரியவ ராக இருந்தால் கழித்துப் பார்த்து, ‘பரவால்லை... இன்னும் கொஞ்ச நாள் இருக்குÕ என்றும் எண்ணுவேன். எதிர்காலம் என்பதை இப்போதெல் லாம் வருஷக் கணக்கில் நினைத்துப் பார்ப்பது இல்லை. மாதக் கணக்கில்... ஏன், உடம்பு சரியில் லாமல் இருக்கும்போது வாரக் கணக்கில், நாள் கணக்கில் அந்தந்த நாளை வாழத் தோன்றுகிறது. Today I am alright, thank God!

சயின்ஸ் அதிகம் படித்ததால், கடவுளைப் பற்றிய குழப்பங்கள் தீர்க்க முடியாமல் இருக்கின்றன. யேட்ஸ் சொன்னதுபோல், "சிலர் கடவுள் இருக்கிறார் என்கிறார்கள். பிறர் கடவுள் இல்லை என்கிறார்கள். உண்மை ஒருக்கால் இரண்டுக்கும் இடையில் எங்கோ இருக்கிறது!".

ஆனால், டி.என்.ஏ. ரகசியத்தையும், உயிரின வேறுபாடுகளையும், அண்டசராசரங்களின் அளவையும் பார்க்கும்போது, நம்மை மீறிய சக்தி புலன் உணர்வுக்கும், நம் அற்ப வார்த்தைகளுக்கும் அகப்படாத ஒரு சக்தி இருப்பதில் எனக்கு நம்பிக்கை வந்துவிட்டது. நான் நாத்திகன் அல்ல. மிஞ்சிப்போனால், ரஸ்ஸல் படித்தபோது ‘அக்னாஸ்டிக்’காக அதாவது, கடவுள் இருப்பைப் பற்றித் தெரியாதவனாக இருந்திருக்கிறேன். மறுபிறவியில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. பிறந்தால் இதே ஞாபகங்கள், இதே முதுகுவலியுடன் தமிழ்நாட்டில் பிறக்க வேண்டும். தமிழில் மீண்டும் கதைகள் எழுத வேண்டும். நடக்கிற காரியமா? முற்றிலும் புதிய பிறப்பு, தேசம், பெயர், உடல் என்றால் அது மறுபிறவி அல்ல... வேறு பிறவி. மேலும், எங்கேயாவது ஸ்விஸ் நாட்டில் பிறந்து வைத்தால், பாஷை தெரியாமல் கஷ்டப்படுவேன்.

இறந்ததும் என்ன ஆகிறது என்பதைப் பற்றி நசிகேதனைப்போல யோசிக்கும் போது, சட்டென்று ஒரு திடுக்கிடல் ஏற்படும். அந்தச் சமயத்தில் மல்லிகை வாசனையையோ, ஒரு குழந்தையின் புன்சிரிப்பையோ எண்ணிப் பார்த்துக் கவனத்தைக் கலைத்துக்கொள்வேன். சொர்க்கம், நரகம் இதில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை. இரண்டும் இங்கே தான் என்று எண்ணுகிறேன். அப்படி ஒருக்கால் இருந்தால், நரகத்துக்குப் போகத்தான் விரும்புகிறேன். அங்கே தான் சுவாரஸ்யமான ஆசாமிகள் இருப்பார்கள். சொர்க்கத்தில், நித்ய அகண்ட பஜனைச் சத்தம் எனக்கு ஒரு நாளைக்கு மேல் தாங்காது.

ஆரம்பத்தில் இளைஞனாக இருந்த போது, ஏரோப்ளேன் ஓட்டவும், கித்தார் வாசித்து உலகை வெல்லவும், நிலவை விலை பேசவும் ஆசைப்பட்டேன். நாளடைவில் இந்த இச்சைகள் படிப்படி யாகத் திருத்தப்பட்டு, எளிமைப்படுத்தப் பட்டு, எழுபது வயதில் காலை எழுந் தவுடன் சுகமாக பாத்ரூம் போனாலே சந்தோஷப்படுகிறேன். வாழ்க்கையே இவ்வகையில் progressive compromises (படிப்படியான சமரசங்களால் ஆனது).

இன்றைய தினத்தில், என் டாப்டென் கவலைகள் அல்லது தேவைகள் என்றால்... முதலிடத்தில் உடல் நலம், மனநலம், மற்றவருக்குத் தொந்தரவு கொடுக்காமல் இருப்பது, தெரிந்தோ தெரியாமலோ யார் மனதையும் புண் படுத்தாமல் இருப்பது, இன்சொல், அனுதாபம், நல்ல காபி, நகைச்சுவை உணர்வு, நான்கு பக்கமாவது படிப்பது, எழுதுவது போன்றவை பட்டியலில் உள்ளன. பணம் அதில் இல்லை. முதலிலேயே அது லிஸ்ட்டை விட்டுப் போய்விட்டது.

தி.ஜானகிராமனின் "கொட்டு மேளம்" கதையில் வரும் டாக்டருக்குப் போல, மனைவி அவ்வப்போது வர வேண்டிய பணத்தையும், ஏமாற்றிய ஜனங்களை யும் எனக்குச் சொல்லிக் காட்டுவாள். அவளும் இப்போது இதில் பயனில்லை என்று நிறுத்திவிட்டாள். பணம் பிரதானமாக இல்லாததால், இன்று எழுபது வயசில் மனச்சாட்சி உறுத்தாமல் வாழ முடிகிறது. ஜெயிலுக்குப் போன தில்லை. ஒரே ஒரு தடவை டில்லியிலும், ஒரு தடவை பெங்களூரிலும் ஒன்வேயில் ஸ்கூட்டர் ஓட்டியதால், மாஜிஸ்ட்ரேட் கோர்ட்டுக்குப் போயிருக்கிறேன். வோட்டிங் மெஷினுக் காக சாட்சி சொல்ல, கேரளா ஹைகோர்ட் டில் இருந்து சுப்ரீம் கோர்ட் வரை போயிருக்கிறேன்.

அம்பலம் இணைய (www.ambalam.com) இதழில் ஒரு வாசகர் கேள்வி கேட்டிருந்தார்... "நாற்பது வருஷ மாக உங்களைத் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேனே... என்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர் கள்?" என்று.

நீண்ட யோசனைக்குப் பிறகு பதில் அளித்தேன்... "நாற்பது வருஷம் உங்களைத் தொடர்ந்து படிக்க வைத்திருக்கிறேனே, என்னைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்களோ அதேதான்!" என்று. என் எழுத்து, என்னைப் பல தேசங்களுக்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கிறது. பல வகைப்பட்ட மனிதர்களைச் சந்திக்க வைத்திருக்கிறது. பிரைவேட் ஜெட்டி லிருந்து ஃப்ரீமாண்ட் மிஷன் பீக் மலை யுச்சி மாளிகை வரை அனுமதித்திருக்கிறது. பெயர் தெரியாத வாசகர்கள் நள்ளிரவில் கூப்பிட்டுப் பாராட்டியிருக் கிறார்கள். மனைவிமார்கள் அழுதிருக்கிறார்கள். கணவன்கள், மனைவிகள் மேல் சந்தேகப்பட்டுத் தற்கொலை செய்து கொள்ளுமுன், கடைசி ஆறுதலுக்கு என்னை விளித்திருக்கிறார்கள். ‘ரோஜா’ வெளிவந்த சமயத்தில், பெங்களூருக் குத் தனியாக ஓடி வந்த இளம்பெண் அதிகாலை ஜலஹள்ளியில், ‘அரவிந்த சாமியுடன் என்னை மண முடி!’ என்று கதவைத் தட்டி யிருக்கிறாள். "ஆ" கதையைப் படித்துவிட்டு, "என் மகளை மணம் செய்துகொள்ள வேண் டும்" என்று திருநெல்வேலில் இருந்து வந்த மனநிலை சரியில்லாத இளைஞரும், ‘பாலம்’ கதையைப் படித்து விட்டு என்னைக் கொல்ல வர தேதி கேட்டிருந்த கோவை வாசியும் என் வாசகர்கள்தான். வாழ்க்கையின் அத்தனை பிரச்னைகளுக்கும், முதுகுவலியில் இருந்து முண்டகோபனிஷத் வரை யோசனை சொல்லியிருக்கிறார்கள்; கேட்டிருக்கிறார்கள். மிகச் சிறந்த நண்பர்களையும், அற்புதக் கணங்களையும் என் எழுத்தால் பெற்றிருக்கிறேன். அதுதான் என்னுடைய நோபெல்!

நன்றி: ஆனந்த விகடன்

Tuesday, February 25, 2014

Self Confidence - story of Narendra

Self Confidence - story of Narendra

Once upon a time in a small village, there lived a young man named Narendra. He was known for his strong character and unwavering determination. Narendra had always believed in the power of self-confidence and its ability to bring positive change in one's life.

Narendra's village, like many others, faced numerous challenges. The villagers struggled with poverty, lack of infrastructure, and limited access to education. However, Narendra refused to be disheartened by these circumstances. He firmly believed that self-confidence could empower individuals to overcome any obstacle.

One day, Narendra noticed that the village school was in a dilapidated state. The roof leaked, the walls were crumbling, and the children had to study in cramped spaces. Narendra knew that education was the key to a brighter future, and he was determined to make a difference.

With his self-confidence as his guiding light, Narendra decided to take matters into his own hands. He approached the village elders, expressing his concerns and proposing a plan to renovate the school. Initially, some of the elders dismissed his ideas, questioning his abilities and suggesting that he should focus on more "realistic" goals.

But Narendra refused to let their doubts deter him. He understood that self-confidence meant focusing on what was right, rather than who was right. He believed in the power of his vision and the positive impact it could have on the entire community.

Undeterred, Narendra began rallying support from his fellow villagers. He organized community meetings, where he passionately spoke about the importance of education and how a renovated school could transform the lives of the children. Gradually, he started winning people over with his infectious enthusiasm and unwavering belief.

Narendra's self-confidence also allowed him to admit his own mistakes and learn from them. Whenever faced with a setback or a roadblock, he would reevaluate his approach and adapt accordingly. He understood that self-confidence was not about being stubborn, but about having the strength to change one's mind when necessary.

Through relentless efforts and unwavering self-confidence, Narendra managed to secure funds and resources for the school's renovation. The villagers started contributing their time and skills, and together, they transformed the old, dilapidated building into a vibrant and welcoming space for learning.

The renovated school became a symbol of hope and progress in the village. The children, who had once struggled to study in cramped spaces, now had a comfortable and inspiring environment to pursue their dreams. As the village witnessed the positive impact of Narendra's self-confidence in action, more and more people started believing in their own abilities to bring about change.

Narendra's story spread beyond the confines of the village, inspiring others to embrace self-confidence and work towards a better future. He became a role model for young individuals who aspired to make a difference in their communities.

In the end, Narendra's journey showcased the transformative power of self-confidence. It taught people that focusing on what's right and the outcome, rather than ego and who's right, can lead to remarkable achievements. His story served as a reminder that self-confidence is not just a personal attribute but a driving force for positive change in the world.

Tuesday, February 11, 2014

Indian Government Online services

Monday, November 04, 2013

Azhagu Raja (Tamil) a Fun movie

Based on the internet reviews I was worried to take the family for Azhagu Raja (Tamil) which turned out to be a Fun movie...

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/0/05/All_in_All_Azhagu_Raja_poster.jpg

The making is good, nice comedy ( crispness missing ) and the shooting locales are beautiful.

A movie should be looked at by the entertainment value it gives, but not what a person wants based on the past, present and future trends. A Directors vision is to dish out goods.... catering to mass. Not everyone is supposed to like, isnt it?

Today the viral marketing phenomenon is catching up fast. Word of mouth marketing catches fire faster. everyone goes around harping nowadays, hyperist world. If someone doesnt like they could have walked out no? Just bcoz someone didnt like a movie, we shouldnt take their word for granted. Hated Arambam! But had to sit in the theatre on Oct 31st being the FDFS. Just bcoz the making is good ( hollywood style copy ) and people like Ajithkumar walks and glamour of heroines! well timepass!

It seems the edited version makes first half reduced by 20 minutes. Dont know what has been cut. :-)

Family enjoyed watching the comedy effort of Santhanam. :-) Radhika Apte that old 80s Meenakshi was very homely and wonderful. Might come for a round in Tamil filmdom like Lakshmi Menon.

To get a true value of a movie, better not to look at twitter or facebook for review of a movie. The more people talk theatre fills! My show was housefull! Theatre manager said all shows are running like that.

Saranya Ponvannans talent is wasted. So is Nasser.

Not sure whether they edited a fight out. would have been nice for Karthi film with his style action scenes.

In the end when Karthi imitates his dad with a coconut in hand - I bet the relative folks would have erupted #KonguBelt

In Tiruppur all shows have been Housefull itseems - 5 shows everyday in 7 theatres. Might be hit in Telugu Land. Saniyan Sakadai Kota Srinivas Rao is there....

2nd half is more fun with M S Bhaskar and the 80s scenes..

Sunday, September 22, 2013

மணமாகாத காளயர்களே

மணமாகாத காளயர்களே உங்களுக்குத்தான் இது

ஒரு தாயின் அறிவுரை… திருமணமாகப் போகும் தன் மகனுக்கு:

திருமணம் ஆவதற்கு முன்னால் உன்னிடம் சில விஷயங்களைச் சொல்ல வேண்டும் என்று முடிவு செய்தோம். இது உனக்கு வியப்பாக இருக்கலாம். பெண்ணுக்குத்தானே இப்படிச் சொல்லுவார்கள் என்று நினைக்கிறாயா? இல்லை கண்ணா... நாங்கள் மனம் திறந்து சொல்வதைச் சொல்லி விடுகிறோம். காதில் போட்டு வைத்தால் சில விஷயங்கள் மனதிலும் இறங்கும். அதுவே தக்க சமயத்தில் உதவக்கூடும்!

பெஸ்ட் அம்மா பெஸ்ட்!

இதுவரையில் பெண்ணென்று வீட்டில் உன் அம்மாவை மட்டுமே பார்த்திருக்கிறாய். அவள் சமைப்பதையும், வீட்டை வைத்துக் கொள்வதையும், பாடம் சொல்லித் தருவதையும், பாடுவதையும், கோலம் போடுவதையும், பண்டிகைகளை முழுமையாகக் கொண்டாடுவதையும் எதிலும் திறம்பட எடுக்கும் முடிவையும் பார்த்து என் அம்மாதான் பெஸ்ட் என்று எண்ணியதில் தப்பில்லை. உள்ளூர எனக்கு அது பெரிய கிரீடம்தான்!

இனிமேல் அதையே மனதில் அசைபோடாதே! அதைத் தாண்டி வா! அம்மா பெஸ்ட் என்ற உன் கருத்தை உள்ளத்தின் ஆழத்தில் மட்டும் வைத்துக்கொள். வார்த்தைகளில் உன்னவளுக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் இல்லை. தாய் சொல்லைத் தட்டாதே! சிறிய முகமூடிதான். அதைத் திறம்படப் பயன்படுத்து! அது எல்லோரையும் மகிழ்விப்பதைப் புரிந்துகொள்வாய்.

தாய்க்குப் பின் தாரம்!

நலங்கு மஞ்சள் காயும் முன்பே பிரம்மதண்டத்தைத் தலையில் வைத்தது போல் எங்க அம்மா ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டிருக்கிறார்கள்., அவர்களை அனுசரித்துக் கொண்டு போக வேண்டும் என்ற வசனங்களைப் பேசாதே! அப்படிச் சொன்னால் அவளுக்கு மனதில், அப்படியானால் அம்மா பிள்ளையாகவே இருக்க வேண்டியதுதானே. அப்புறம் எதுக்கு நான்? என்று சிறு கசப்பு உணர்வு தோன்றும். அவள்தான் உன் உலகம் என்பதை அவளுக்குப் புரியவை. அம்மாவும் அப்பாவும் சண்டை போட்டுக் கொள்வார்கள் என்றும் சொல்லாதே! அதையே என்றாவது உன் மீது திருப்பக் காரணமாக நீ இருக்கக்கூடாது. சண்டையில்லாவிட்டால் நீ கேட்டதெல்லாம் கிடைத்திருக்குமா?

காபியை சர், புர் என்று உறிஞ்சிக் குடிக்காதே. உனக்கொரு மனைவி வந்தால், நல்லா வளர்த்திருக்கா என்று என்னைக் குறை சொல்வாள் என்று அடிக்கடி சொல்வேனே. இன்று உன்னுடைய நடை உடை பாவனையில் உயர்வைக் கண்டு நான் பூரிக்கிறேன். வரப் போகிறவள் பெருமையடைவாள். நல்ல ஆசானாகப் பணி ஆற்றிய நிறைவு எனக்கு.

தாயா? தாரமா?

அம்மா சமையலைத் தவிர வேறொன்றும் நீ அறியாததால் அது மிக உயர்வாக உனக்குத் தோன்றுவதில் வியப்பில்லை. இருந்தாலும் வார்த்தைக்கு வார்த்தை, எங்க அம்மா செய்கிற மாதிரி சேப்பங்கிழங்கு ரோஸ்ட், முருங்கைக்காய் சாம்பார் மாதிரி வராது என்று ஒப்பிட்டுப் பேசாதே! உன் அம்மாவுக்கு உன் மனைவியாகப் போகிற பெண்ணைப் போலக் கார் ஓட்டவும், வங்கிப் பணி ஆற்றவும், டைம் மேனேஜ்மெண்ட்டும் தெரியாதப்பா! நான் அன்றைய கெட்டிக்காரி! இவள் இன்றைய மங்கை!

அம்மாவின் கட்டளைகள் ஆறு!

உனக்கு உன்னிடம் உள்ள பேரன்பை மனதில் கொண்டு நான் சொல்லும் அறிவுரைகள் ஆறு:

1. அம்மா புராணம் பாடாதே!

2. அம்மாவோடு ஒப்பிடாதே!

3. அம்மாக் கோண்டு என்ற பட்டம் பயன் தராது!

4. அம்மாவைக் கொஞ்சம் பீடத்திலிருந்து இறக்கி வை. அவளும் சற்று இளைப்பாறட்டும்!

5. அம்மா தேவைப்பட்டபோதெல்லாம் உதவிக்கு வருவாள் என்பதை மட்டும் சொல்லி வை!

6. உன்னவளுடைய அம்மாவையும் மதிக்கக் கற்றுக் கொள்!

பின் குறிப்பு :-
மாமனாரை உயர்த்திப் பேசுவதால் மருமகளுக்கு எந்தவித கசப்பும் ஏற்பட்டதாகச் சரித்திரமே கிடையாது! ஆல்போல் தழைத்து அருகுபோல் வேரோடி... நீடூழிவாழ வாழ்த்துக்கள்.

Friday, September 20, 2013

Rock Star Sales Manager

10 Things You Can Do to Become a Rock Star Sales Manager
Sep 16 2013 By Anthony Iannarino in Sales , Small Business

Here’s a list of ten things you can do to become a rock star sales manager. Following this recipe will help you lead your team to their best ever results, and it will help you turn in your best ever performance, too.

1. Care about your salespeople.

Sales management is a leadership role. You aren’t managing a team as much as you are leading that team (I’ll have more to say about this later). If you want your team to care deeply about succeeding, about making their number, about creating value for your clients, then you start by caring about your salespeople. Show them you care about them individually.

2. Learn to coach.

The relationship you have with your salespeople should be a good coaching relationship. Since we’ve already established that you are going care deeply about their well being, you will already have the platform of trust that allows you to help your salespeople see their own blind spots. Good coaching is a careful balance of being non-directive and helping the salesperson learn some things on their own and being directive and telling them what you need them to do. Learn to coach the individuals on your team.

3. Provide continuous training.

You may have thought that you took care of the need for continuous training by hiring salespeople with experience. You didn’t. All salespeople benefit from acquiring new ideas, new skills, and a further grounding in fundamental principles of good selling. Don’t ever stop providing training.

4. Serve your salespeople before your company.

The main challenge for a sales manager is finding the time to invest in their team. Your organization is going to make serious demands of you. And what your company wants from you is important. They want reports, information, more reports, your attendance at meetings, and even more reports. At the end of the day (or quarter), you are going to be measured by how well your team does. Serve your team first. Invest your time and energy there. Be efficient in providing your company what it needs, but know it won’t make the number go up. Put your team’s needs first.

5. Be the example.

If you want your sales team to create value for clients, let them see you create value. If you want your team to persevere, let them see you persevere. If you want your team to develop themselves as professionals, let them see you developing yourself. They are going to be what you are. Be the example.

6. Don’t be the super-closer.

You may have found yourself in a sales management role because you did well in sales. Maybe you even closed some really big deals. You will not succeed in sales management by being the super-closer. You are already spread to thin, and your quota (read: the combined quota of each of your team members) is too large for you to make by trying to close their deals. You may need to help with some “must win” deals, but you aren’t the super-closer.

7. Create independents.

Your job as a sales manager is to create “independents.” If your sales team has to come to you for every answer, you aren’t going to succeed. Your role as a leader is to create people who can succeed in doing their job well without your help. This doesn’t mean that you won’t help them. Instead, it means you help them gain the competency to make good decisions on their own. The last thing you want or need is dependents. It will make you feel needed, but it will ruin your results. Make them independent.

8. Focus as much on effectiveness as activity.

It’s easy to believe that more activity will automatically equal better results. That’s because there are so many salespeople for whom this is true. But more poor activity isn’t the right answer. When you look at low activity, recognize that part of the reason it is low is likely that the salesperson isn’t effective and lacks confidence. Focus on fixing the effectiveness problem first. People like doing things they do well. Good sales management is a careful balance of activity and effectiveness.

9. Provide air cover.

Your sales organization is going to do things that make it tough for your team to succeed. They have good intentions, but don’t always recognize the effects of their decisions. You have to stand up to the organization and protect your team when necessary. But, once a decision is made, you never complain down. You support the decision and you march. Give air cover when necessary.

10. Remember your lessons.

If you’ve gotten this far, it’s important to remember what you learned from your best sales manager. What did she do that helped you succeed and grow beyond anything you imagined? What made her special? It’s also helpful to recall what you learned from your worst sales manager. What did you tell yourself that you would never do if you were a sales manager? Now is your chance to apply those lessons!

Use these ten ideas as a list of prompts. Review each item and make an action plan around each one of them. Then put them into practice as fast is humanly possible; your team’s success depends upon it.

Anthony Iannarino is an author, speaker, and entrepreneur. he has been named one of the top 25 most influential people in sales by both OpenView Partners and Top Sales World. Anthony writes for the magazines SUCCESS and ThinkSales, as well as daily at www.thesalesblog.com.

Modern day alphabets to teach kids

Thursday, August 15, 2013

Samosa Guy

This is a post from Facebook, I think the authors name could be Roopa.

After reading this you will think that you are in the wrong business

The Samosa Vendor : A must read

“Today in India its unbelievable .......

The numbers are a little difficult to swallow,.....

But interesting nevertheless.”
(Mail was Sent By A Friend)

It was my regular train journey home from work. I boarded the 18:50pm train at from Paranur.

When the train was about to leave Guduvanchery, a samosa vendor with an empty basket got on and took the seat next to me. As the compartment was sparsely occupied and my destination was still far
away, I got into a conversation with him.

Me: "Seems like you've sold all your samosas today."

Vendor (smiling): "Yes. By God's grace, full sales today.""

Me: ""I really feel sorry for you people. Don't you get tired doing this tiresome job the whole day?"

Vendor: ""What to do, sir? Only by selling samosas like this every day we get a commission of .75 paise for each samosa that we sell."

Me: "Oh, is that so ? How many samosas do you sell on an average each day?"

Vendor: "On peak days, we sell 3,000 to 3,500 samosas per person. On dull days, we can't even move 1,000 samosas a day. On an average, we sell about 2,000 samosas a day.""

I was speechless..... for a few seconds. The guy says he sells 2,000 samosas a day; at .75 paise each, he makes about 1,500 rupees daily, or 45,000 rupees a month. That's Rs. 45,000 a month. OMG. I intensified my questioning and this time it was not for time pass.

Me: ""Do you make the samosas yourself?""

Vendor: ""No Sir. Our proprietor gets the samosas through a samosa manufacturer and we just sell them. After selling we give him the money and gives us 75 paise for each samosa that we sell.""

I was unable to speak a single word more but the vendor continued... but one thing... most of our earnings are spent on living expenses. Only with the remaining money are we able to take care of other business.

Me: ""Other business? What is that?""

Vendor: ""It is a land business. In 2007 I bought 1.5 acres in Urupakkam for 3 lakh rupees and I sold it a few months back for 15 lakhs. Now I have bought land in Uthiramerur for 5 lakh rupees.""

Me: ""What did you do with the remaining amount?

Vendor: ""Of the remaining amount, I have set aside 6 lakhs for my daughter's wedding. I have deposited the other 4 lakhs in the bank.""

Me: ""How much schooling have you had?""

Vendor: ""I studied up to third standard; I stopped my studies when I was in the 4th standard. But I know how to read and write. Sir, there are many people like yourself, who dress well, wear a tie, wear
shoes, speak English fluently and work in air-conditioned rooms. But I don't think you guys earn as much as we do wearing dirty clothes and selling samosas.""

At this point, what could I reply. After all, I was talking to a millionaire! The train chugged into Chromepet station and the samosa vendor got up from his seat.

Vendor: "Sir, this is my station...have a good day."

Me: "Take care."

What more is there to say!''

Tuesday, August 13, 2013

படம் பார்த்து பழமொழி சொல்லு

யானைக்கும் அடி சறுக்கும்

கிழே உள்ளவற்றை இப்போ கண்டுப்பிடியுங்கள்

My try

1. oru maatukku oru soodu
2. adura maattai aadi karakkanum, paadura maaatai paadi karakkanum
3. manitharil manickam undu
4. marudandavunnuku irundathellam pei
5. kottaikku raasa aanaalum veetukku pillai
6. puthiyai theettu, kathiyaiyai theetaathe
7. paambin kaal paambariyum
8. azutha pillaikku paal kidaikkum
9. thaayai pola pillai, noolaippola selai
10. veetula eli, veliyila puli
11. Irandu Sooriyan Enaku Ethire Oru sera Parthein - 'Un Kangalil'
12. yettu surakkaai karikku uthavaathu
13. thaai ettati paainthaal, pillai pathinaaru adi paayum
14. veliyile komali kai thattinaal santhosam
15. kaase thaan kadavulappa

Saturday, August 10, 2013

Actor Shiva on IBNLive and my Questions

I had asked Actor Shiva on IBNLive and he answered my Questions!

http://ibnlive.in.com/chat/view/mirchi-shiva/1906.html

why are you called Agila Ulaga Super Star? Asked by: Bangalore Vijayashankar
Directors think its funny, I have told them not to use but they are not listening to me.
Do you think after Vadivelu, Powerstar has the best sense of joke timing? Asked by: Bangalore Vijayashankar
I think he has sense of timing but I dont know what sense it is.
Apart from Santhanam, with the same type of TV style jokes, who else can get into cinema world? Robo Shankar et al? Asked by: Bangalore Vijayashankar
There are so many talented people, can't take any name

First Day First Show Thalaiva

This family movie craze to watch FDFS First Day First Show, doesnt die in Bangalore if its a holiday. Didnt like Thalaiva movie. 2nd half was a pain in the butt. Pathetic. The movie should be trimmed, some more songs/duets needed

We liked Thuppaakki though.

My sons opinion on Thalaiva. Bore. Any movie that doesnt show the hero within few minutes, doesnt click. He understands!!!! But where are the songs, he says!!! Vijay means dance right?

A waste of 300 rs per ticket, plus popcorn combo meals cost.

Sam Anderson makes a cameo appearance in Thalaiva. Heard he is there in Biriyani in a Kuthu song too. Internet fame never fades. Long Live!

Tuesday, August 06, 2013

PMBOK 5th edition

Henceforth from AUgust 1st, 2013 you have to read PMBOK 5th edition for PMP certification.

PMI membership and certification comes at $450 or so. The PMP is valid for 4 years and it is very tough to maintain with PDUs... Maintain Your Certification

PMP^®

After 31 July 2013

PMBOK^® Guide—Fifth Edition

Tuesday, July 30, 2013

Java Programmers Best Guidelines

1. Code should be READABLE. If not…please don’t code!
2. If you are using a DESIGN PATTERN, check with your lead, whether it is the right one in the given situation.
3. If you don’t COMMENT your code, you have not documented it.
4. If you did not make NULL CHECKS, your code will fail!.
5. If you use STATIC everywhere, you leave yourself open to memory issues.
6. If you do not handle EXCEPTIONS, you should not code, or review it.
7. If your code is not UNIT TEST able, you have not written it right.
8. Do not add Numbers directly as FLAGs or ENUMS, use readable constants instead.
9. EXTERNALIZE all User Visible Strings. (Keeping it flexible for Multi-lang apps.)
10. Add Parameters that could change, in CONFIGURATION files.
11. Do not use Popup Message Boxes for Testing, use Console PRINT statements instead. You will forget to remove them!
12. Using LOGS in proper places, can enhance code, and avoid 11. in many cases. This is the only thing that will help you in remote communication from the customer end. Also helps in timing the functions and troubleshooting performance issues
13. Expose commonly used Utility Classes in UTILS package. Keep a note on its size, as not all Classes may need the whole package, it is a good practice.
14. Avoid practice of STAR importing (i.e importing whole Package e.g. java.lang.*)
15. When Synchronization is not needed, avoid using Synchronized Classes (e.g Do not use Vector when ArrayList would do the work).

(Thanks to friends who have contributed)

Living on 30 rupees per day per person

Indian government has declared that anyone who spends more than 30 rupees per day per person on food and living are above poverty line. What about other expenses, like housing, utilities, school, dresses, medical expenses, entertainment etc?

That means, for a family of 4 - husband, wife, 2 kids - 30 x 4 x 30 = 3600 would be cost needed for food alone. Makes sense, considering the cost of grocery, vegetables etc.

However we need to consider these monthly costs too

Gas cost @ Rs 430, Electricity @ Rs 500, Medical @ Rs 1000, School @ Rs 1000, Dresses @ Rs 2000, Entertainment @ Rs 3000 which includes, movies, cable/dish tv, eating out once etc. & Transport @ Rs 2000.

So in all we would need about 13,600 rs a month to survive in a normal town (or a city like Bangalore/Chennai)

Inputs: I spoke to the security of my apartment - who makes about 8k for a straight 12 hours/day, 6 days shift. Even on that holiday, he goes around doing commission selling work, buying and selling old furniture.

I have a feeling more than 80% of Indians are poor. Including me.

What else do we need?

Main thing would be saving for the future, emergencies, kids marriage expenses....

But if you are an IT folk, with some experience like me...

So in India particularly in Bangalore, a minimum survival budget for food, house, transport, school, etc turns out to be more than 50K/month that too for 2 kids, one husband, one wife only. Now imagine adding up movies @ 300/seat, icecream, pizza, burgers, fries etc. Both spouses should work for quality life in Bangalore. Bachelors need 20k a month.

Thursday, July 25, 2013

Bangalore food

பெங்களூரு உணவுகள் குறித்த சில பதிவுகள்

இதை படிங்க முதலில்

ராசபார்வை...

"பெண்களூரு வயித்து குறிப்பு - 1"

நம்ம அப்டேட்ஸ் -

பணஷங்கரி கோவில் கிட்டே நண்பர் பதிவுபோதை ரமேஷோட ஒரு கடையிலே போட்டி கறி - இட்லி சாப்பிட்டேன் - உங்க பதிவில் எங்கோ அது இருக்கு

99 இந்தியா திரும்பிய புதிதில் ஷக்தி - சம்பிகே ரோடு இன்னும் இருக்கு. சப்பாத்தி கறி - இப்போ விலை கூட! எப்போதாவது செல்வோம்

‏@RagavanG

பெங்களூர் ஓட்டல்களைப் பற்றி 2005ல் எழுதிய 2 பதிவுகள். Not sure how many are still there http://gragavan.blogspot.in/2005/09/blog-post_14.html … http://gragavan.blogspot.in/2005/09/blog-post_18.html …